wkoło świeży śnieg

[jasna]

wkoło świeży śnieg
którędy przejdą
moi goście?

[Juliusz Wnorowski]

Fajne.

Pozdrawiam,
jul

[artur lewandowski]

Do łopaty Madziu, do łopaty....

Pozdrawiam AL

[jasna]

Do łopaty Madziu, do łopaty....

Pozdrawiam AL

Artur
no i przez to, że tak się śmiałeś i do łopaty goniłeś, muszę zmienić L1 by zachwycić się świeżym śnieżkiem

jakiż świeży śnieg!
którędy przejdą
moi goście?


Dzięki Jul

Pozdrawiam Was,
Magda

[Juliusz Wnorowski]

Pierwsza wersja wydaje mi się lepsza.
"wkoło" ładnie ~otacza
i ładnie łączy się z "którędy".
Tak jakby obserwator rozglądał się.

W życiu trudno przyjąć
cudzy punkt widzenia.
W haiku jest to łatwiejsze.
Pozwala się gościom zobaczyć piękny śnieg,
bez włażenia na niego z buciorami.

Haiku jest po prostu gościnne.
I dlatego Polacy zgodnie z tradycją
piszą najlepsze haiku

No i myślę, ża Artur żartuje
niezobowiązująco.

Pozdrawiam,
jul[/url]

[artur lewandowski]

Madziu!
Ty niczego nie zmieniaj, haiku jest bardzo ładne. Po prostu podpowiedziałem Ci tylko sposób, żeby goście do Ciebie dotarli.
A tak całkiem poważnie? Potraktuj to proszę, jak tzw. końskie zaloty - np. pociągnięcie za warkocz - jak się kogoś w szkole lubiło, to mu się troszkę dokuczało.... Już nie będę.
Pozdrawiam AL

[dal]

wkoło świeży śnieg
którędy przejdą
moi goście?

Madzia,

Haiku jest piękne.
Wyczuwam w nim troskę o ten śnieg, który dopiero spadł i jest tak delikatny, że Twoi goście również powinni go uszanować. Z pewnością, obok zachwytu (jeśli goście mają twoją wrażliwość) towarzyszyć im będzie zakłopotanie: co zrobić, aby nie podeptać śniegu. Nie zdziwiłabym się, gdyby któryś z nich zdjął buty i przeszedł na palcach. A z drugiej strony pozwalasz gościom wyznaczyć nową ścieżkę do Twojego domu.
Naprawdę – piękne!

Widzę, że najwięcej trudności sprawia L1. Za Juliuszem – obstaję przy wersji pierwszej, albo zamiast „wokoło” na końcu L1 wstawiłabym wykrzyknik, a może trzykropek...

Pozdrawiam serdecznie
Daria

[jasna]

Wyczuwam w nim troskę o ten śnieg, który dopiero spadł i jest tak delikatny, że Twoi goście również powinni go uszanować. Z pewnością, obok zachwytu (jeśli goście mają twoją wrażliwość) towarzyszyć im będzie zakłopotanie: co zrobić, aby nie podeptać śniegu.

Dario,
dokładnie takie były moje intencje. Cudnie je odczytałaś.

Nie zdziwiłabym się, gdyby któryś z nich zdjął buty i przeszedł na palcach.

Cha-cha-chaa!
Niech no tylko się pojawią

Widzę, że najwięcej trudności sprawia L1.

Zostawiam pierwszą. Utwierdził mnie Juliusz:

Pierwsza wersja wydaje mi się lepsza.
"wkoło" ładnie ~otacza
i ładnie łączy się z "którędy".
Tak jakby obserwator rozglądał się.

...
No i myślę, ża Artur żartuje
niezobowiązująco.

Jul,
oczywiście, że potraktowałam to jako żart.
Ogólnie zakładam, że ludzie mają czyste intencje i dobrze mi życzą.
Jeśli mam tylko cień wątpliwości, po prostu staram się wyjaśnić.
Przyznam, że najbardziej niemiłe jest ignorowanie.

Dario,
drugą wersją droczyłam się z Arturem, bo mnie ciągnął za warkocz ), ale Twoja propozycja jest super. Jeszcze z wielokropkiem nie pisałam.

Dziękuję za ładne komentarze.
Jesteście ładni (( ))

Magda

[Juliusz Wnorowski]

Widzę, że najwięcej trudności sprawia L1. Za Juliuszem – obstaję przy wersji pierwszej, albo zamiast „wokoło” na końcu L1 wstawiłabym wykrzyknik, a może trzykropek...

Pozdrawiam serdecznie
Daria

Myślę, że takie ułatwiacze i tak nie sprawią,
że nieprzygotowanemu czytelnikowi będzie łatwiej
ulec autorskiej wizji.

Do lektury każdego tekstu trzeba mieć odpowiednie
nastawienie. Wiedzieć, w jakim kontekście go umieścić.
Znać konwencję. Wziąć udział w grze. Inaczej działa
kuplet inaczej haiku.

Niedawno Anna wstawiła tu swoje pierwsze haiku.
I upierała się przy słowach "jeszcze" i "już",
jakby obawiała się, że bez tych słów jej utwór
nie będzie zrozumiały.

Każdemu pewnie marzy się haiku,
które spodoba się zarówno czytelnikowi
zaawansowanemu jak i zupełnie nieobytemu.
Myślę, że największe szanse mają utwory
z wyrazistym "budulcem emocjonalnym".
I tak na przykład haiku Magdy o rozpalaniu
kominka jest takim utworem. Łatwo uruchamia
zwykłą, powszednią uczuciowość czytelnika.
Utwór o świeżym śniegu jest już utworem
bardziej wymagającym, nie mówię lepszym
gorszym, po prostu bardziej wymagającym.
Łatwiej poruszyć czytelnika paleniem miłosnych
listów niż troską o jakiś tam głupi śnieg
(zresztą domyślną troską

Pozdrawiam,
jul

[Slawa]

wkoło świeży śnieg
którędy przejdą
moi goście?

Ileż tu interpretacji. kojarzy mi się z pewną nedokończoną budową , sniegiem i goścmi, ktorym trzeba bylo wskazać własciwą scieżkę , by uniknąć niespodzianek.

pozdrawiam
Sława

[Gosia Zamorska]

Fajne, takie "jasne"