pusta alejka

[dal]

pusta alejka
gdziekolwiek spojrzę
same liście

[Nefiv]

A może by tak zmienić "spojrzę"na bezokolicznik? Wtedy obraz byłby w mniejszym stopniu przypisany samemu autorowi - "gdziekolwiek spojrzeć".

[dal]

Chyba masz rację, że użycie czasownika w pierwszej osobie nie jest tu takie istotne.

pusta alejka
gdziekolwiek spojrzeć
same liście

Pozdrawiam,
Daria

[sionek]

pusta alejka
gdziekolwiek spojrzę
same liście

Zamieniłbym "same" na "tylko" lub "jedynie".
Wg mnie "same" sugerują, że spoglądając tu i tam
spodziewałaś się zobaczyć nie same liście, ale liście
z kimś/czymś.
A ideą tego haiku wydaje się chyba raczej spostrzeżenie,
że spoglądając tu i tam widzisz liście, zamiast
kogoś/czegoś oczekiwanego.

Pomyśl nad tym.
Czasami jedno słowo dużo zmienia.
Znajdź to słowo.

Zastanowiłbym się też nad zmianą alejki na park lub
alejki w liczbie mnogiej.
Wg mnie dawałoby to efekt rozglądania się po alejkach
i trawnikach, a nie patrzenia na jedną tylko alejkę.
To wg mnie dawałoby łatwiej odbieralne głębsze warstwy
interpretacyjne, związane z uczuciem samotności, tęsknoty,
itp.

Pozdrawiam,
Grzegorz

[dal]

pusta alejka
gdziekolwiek spojrzę
same liście

Grzegorzu,

No i mam teraz trzy wersje. Ostatnia (chyba ostatnia):

puste alejki
gdziekolwiek spojrzę
tylko liście

Zastanawiam się jednak, czy pisząc o „alejkach”, zauważyłabym tę wszechobecność liści tak wyraźnie, jak wtedy, gdy spoglądam na jedną pustą alejkę. Szukając kogoś w alejkach, zwracałabym przede wszystkim uwagę na to, czy ktoś tam jest i zaraz biegłabym w inne miejsce, aby sprawdzić czy tam nie ma tej osoby, a potem znowu... Zatrzymując spojrzenie na jednej alejce, pozwalam sobie na refleksję, że są same liście, że tylko one, że jest ich tak dużo i że są wszędzie. W wersji z „alejkami” – natomiast – przez partykułę „tylko” podkreślam brak czegoś, lub kogoś.


I jeszcze małe impro:

jesienny deszcz
puste alejki
pełne liści

Pozdrawiam
Daria

[RaV]

Po przeczytaniu haiku i komentarzy najbardziej podoba mi się poniższa wersja:

pusta alejka
gdziekolwiek spojrzeć
tylko liście

Pozdrawiam.

[Nefiv]

jesienny deszcz
puste alejki
pełne liści

a mi najbardziej do gustu ten utwór przypadł - deszcz, który wygonił ludzi z parku i spowodował, że jeszcze więcej liści spadło z drzew... i ja sam jeden stojący na środku...

[dal]

RaV,

Ja największy sentyment mam do wersji:

pusta alejka
gdziekolwiek spojrzeć
same liście

i widzę, że każda zmiana nadaje temu haiku inny akcent (wyjaśniam to stanowisko w odpowiedzi skierowanej do Grzegorza). Tak więc zawsze to haiku będzie w jakimś sensie otwarte.

Dzięki za komentarz.


Nefiv,

Mnie też podoba się ta pisana na kolanie wersja, potwierdzająca (jak w pierwotnej wersji) kontrast między pustką alejki i tą mnogością liści.

Dziękuję za wpis.

Pozdrawiam
Daria

[Slawa]

pusta alejka
gdziekolwiek spojrzeć
tylko liście

Ta wersja najbardziej.
pozdrawiam
Sława

[dal]

Jakże żałuję, że nikomu nie przypadły do gustu te "same liście"

Dziękuję wszystkim za opinię.

Daria