nareszcie sama

[jasna]

nareszcie sama!
w ten deszczowy dzień
nawet cienia przy mnie

lub

nareszcie sama
i nawet cienia przy mnie
w ten pochmurny dzień

[Slawa]

moje impro..

zupełnie sama
nawet cienia
przy mnie

Pozdrawiam:)
Sława

[jasna]

moje impro..

zupełnie sama
nawet cienia
przy mnie

Pozdrawiam:)
Sława

Sławo ,
to jest fascynujące w haiku.
Zabrałaś kilka słów, (w sumie zmieniłaś jedno słowo w L1, bo trzon jest ten sam), a jakże inny sens utworu. Niesamowite!

Serdeczności i... cienia
Magda

[sionek]

Magdo,

Nie pasuje mi Twoje "nareszcie".
Przez nie nastroje fragmentu i frazy rozmijają się.

U Sławy fragment jest neutralny.
Nie wiadomo, czy (a) z wytęsknieniem czekała na ten moment,
czy (b) stało się to nieoczekiwanie lub (c) był oczekiwany z obawą.
Sytuację wyjaśnia "nawet" we frazie i wszystko gra.

Kiedyś napisałem haiku:

pochmurny dzień
nawet mój cień
mnie opuścił

starając się, by nastrój fragmentu i frazy zgrywały się.
(wersja anglo opublikowana parę lat temu na Mainichi)

Wg mnie utwór o samotności powinien zawierać albo
fragment neutralny (jak u Sławy), albo informować
o tym, że stan ten nie jest ~chciany.

U Ciebie fragment niesie radość z samotności, a fraza - smutek.
W tak krótkim utworze jak haiku tak drastyczna zmiana nastroju
nie jest chyba możliwa, tj. dobrze odczytywana.

Pozdrawiam,
Grzegorz

[jasna]

Grzegorzu,

fraza też jest radosna. Przynajmniej chciałam, aby taka była
Są przecież takie dni, kiedy chce się być samemu, kiedy ma się dosyć
żaru, który bucha i od ziemi i od słońca i przy tym wszystkim niezapowiedziani, aczkolwiek mili goście. W ogrodzie - rozbite namioty, w domu "ramię przy ramieniu", "twarz przy twarzy" .
Po tygodniu zaczął padać deszcz. Pojechali. A dalej już wiesz .

Kiepska jestem z teorii dotyczącej haiku. Być może "cień" zarezerwowany jest tylko dla opisania smutku, tęsknoty i innych przykrych uczuć albo popełniłam jakiś błąd zapisując swoją (może przewrotną radość) przy jego pomocy.

Spróbuję napisać inaczej:

nareszcie sama!
po upalnych dniach
bez mojego cienia

Dziękuję Ci i pozdrawiam,
Magda

P.S.
Czytałam (chyba tutaj) haiku o cieniu, gdzie Autor (niestety nie pamiętam kto) był bardzo zadowolony ze swojego cienia, bo nie było widać na nim siwych włosów i zmarszczek. Podobało mi się.

[Jacek_jaal]

Grzegorzu,

fraza też jest radosna. Przynajmniej chciałam, aby taka była
Są przecież takie dni, kiedy chce się być samemu, kiedy ma się dosyć
żaru, który bucha i od ziemi i od słońca i przy tym wszystkim niezapowiedziani, aczkolwiek mili goście. W ogrodzie - rozbite namioty, w domu "ramię przy ramieniu", "twarz przy twarzy" .
Po tygodniu zaczął padać deszcz. Pojechali. A dalej już wiesz .

Kiepska jestem z teorii dotyczącej haiku. Być może "cień" zarezerwowany jest tylko dla opisania smutku, tęsknoty i innych przykrych uczuć albo popełniłam jakiś błąd zapisując swoją (może przewrotną radość) przy jego pomocy.

Spróbuję napisać inaczej:

nareszcie sama!
po upalnych dniach
bez mojego cienia

Dziękuję Ci i pozdrawiam,
Magda

P.S.
Czytałam (chyba tutaj) haiku o cieniu, gdzie Autor (niestety nie pamiętam kto) był bardzo zadowolony ze swojego cienia, bo nie było widać na nim siwych włosów i zmarszczek. Podobało mi się.

Jeśli chodzi o haiku z cieniem to nieocenionym znawcą tematu jest Grzegorz. Mnie przyszedł do głowy inny wiersz, troszkę nie na tę porę roku ale.....

jesienne liście...
wciąż szary tylko
mój cień

lub...

babie lato...
wciąż szary tylko
mój cień

Jacek

[sionek]

fraza też jest radosna. Przynajmniej chciałam, aby taka była

Ja w większości przypadków odbieram deszcz jesiennie, tj. smutno,
nostalgicznie. Dlatego wiedząc, że coś mi nie gra, bardziej
brałem pod uwagę nastrój osamotnienia i smutku, niż radości.
Pewnie dlatego, że takie w pewnym stopniu ironiczne/sarkastyczne
nastroje (nareszcie sama) są bardziej typowe dla senryu, niż dla haiku.
A uważam, że lepiej utwór poprawić i zrobić z niego dobre haiku,
niż dobre senryu.

Pozdrawiam,
Grzegorz